سامانه‌های آنالایزر

1. حلقه نمونه. گاز آماده‌شده پیوسته از حلقه‌ای با حجم ثابت می‌گذرد، پس همیشه نمونه‌ای تازه و نماینده در فشار و دمای مشخص آماده است.
2. تزریق. شیر دیافراگمی جابه‌جا می‌شود و گاز حامل هلیوم، حجم محبوس حلقه را به ستون‌ها می‌راند. چرخه زمان‌بندی‌شده است و حدود پنج دقیقه طول می‌کشد.
3. جداسازی. ستون‌های پرشده در دمای ثابت، اجزای سبک را زودتر عبور می‌دهند و سنگین‌ترها را نگه می‌دارند، پس مخلوط به‌صورت یک توالی می‌رسد. یک بک‌فلاش زمان‌بندی‌شده سنگین‌ترین انتهاها را به‌صورت یک پیک هگزان‌پلاس برمی‌گرداند.
4. آشکارسازی. آشکارساز هدایت حرارتی هر پیک را می‌بیند. سطح پیک کسر مولی را می‌دهد و از ترکیب، ارزش حرارتی، شاخص وُبه و چگالی نسبی به‌دست می‌آید.

1. حلقه نمونه. همان اصل، اما کل مسیر نمونه بی‌اثر و پسیو‌شده برای گوگرد است: ترکیبات گوگردی در حد ppm واکنش‌پذیرند و پیش از اندازه‌گیری از دست می‌روند.
2. تزریق. حلقه به ستونی تزریق می‌شود که سولفید هیدروژن، کربونیل سولفید و مرکاپتان‌ها را از توده هیدروکربنی جدا می‌کند.
3. جداسازی. گونه‌های گوگردی یکی پس از دیگری خارج می‌شوند، در حالی که ماتریس هیدروکربنی تقریباً از دید آشکارساز پنهان می‌ماند.
4. آشکارسازی فوتومتری شعله. هر ترکیب در شعله غنی از هیدروژن می‌سوزد و گوگرد برانگیخته نور بنفش-آبی به فوتومولتی‌پلایر می‌فرستد. H₂S و کربونیل سولفید جداگانه می‌رسند، مرکاپتان‌ها به‌صورت یک گروه بک‌فلاش‌شده، و مجموع سه‌تا گوگرد کل است.

1. پاک‌سازی و محبوس کردن. گاز در سه مرحله فیلتر و در فشار اندازه‌گیری از سلول عبور داده می‌شود. سپس سولنوئید خروجی بسته می‌شود: سلول در فشار خط می‌ماند اما نمونه درون آن ساکن است.
2. سرد کردن. خنک‌کننده‌های ترموالکتریک آینه را پایین می‌برند — پنج درجه در دقیقه و پس از رسیدن به پانزده درجگی نقطه شبنم قبلی، دو درجه — و دما را مقاومت پلاتینی درون خود آینه می‌خواند.
3. نقطه شبنم. یک درپوش و دو سطح: سیاه زبر و صیقلی. هیدروکربن میعان‌شده روی سطح زبر پخش می‌شود و نور بازگشتی بالا می‌رود؛ آب روی سطح صیقلی دانه می‌بندد و همین دو را از هم جدا می‌کند. دمای آینه در آن لحظه نقطه شبنم است.
4. گرم کردن. خنک‌کننده‌ها معکوس می‌شوند تا لایه از بین برود، سولنوئید باز می‌شود و جریان از سر گرفته می‌شود. چیزی مصرف نمی‌شود. هر چرخه بیست تا سی دقیقه است و نقطه شبنم را تا حدود یک درجه نگه می‌دارد.

مدل‌سازی‌شده بر پایه AMETEK 241CE II از روی راهنمای بهره‌برداری و دیتاشیت سازنده. سلول اندازه‌گیری بیرون محفظه ضدانفجار بسته شده است، پس نمونه هرگز وارد آن نمی‌شود. اندازه‌های منتشرنشده تخمینی است.

1. ورود نمونه. عملاً مسیر آماده‌سازی ندارد: فیلتر ذرات و یک جداکننده مایع، سپس یک تا دو لیتر بر دقیقه از کنار سلولی که در آون گرم نگه داشته شده تا چیزی از فاز گازی خارج نشود.
2. لیزر. یک لیزر دیودی با کنترل دما، کوپل‌شده به فیبر و تقسیم‌شده به دو شاخه: یک سلول مرجع دربسته در یک شاخه و یک لنز GRIN به سلول نمونه در شاخه دیگر. نه لیزر و نه آشکارساز با گاز تماس ندارند.
3. جذب. پرتو طول سلول را می‌پیماید، از آینه طلا بازمی‌تابد و به آشکارساز InGaAs بازمی‌گردد. با جاروب روی یک خط جذبی آب — جایی که متان جذب ندارد — گازِ کم‌شده از نور، همان رطوبت است.
4. قفل خط و نتیجه. سلول مرجع لیزر را روی خط نگه می‌دارد و خوانش را پیوسته صحه می‌گذارد، پس نه گاز کالیبراسیون لازم است و نه کالیبراسیون دوره‌ای. ppmV و نقطه شبنم آب به نمایشگر، خروجی ۴ تا ۲۰ میلی‌آمپر و Modbus می‌روند.

مدل‌سازی‌شده بر پایه AMETEK 5100HD از روی دیتاشیت و راهنمای سازنده: یک لیزر دیودی با فیبر به اسپلیتر می‌رود؛ یک شاخه به سلول مرجع دربسته که قرائت را قفل می‌کند و شاخه دیگر به سلول نمونه گرم‌شونده. اندازه‌های منتشرنشده تخمینی است.